palette
بررسی کثرت‌گرايي دينی در مثنوی مولوی

چکیده
پلوراليسم ديني از جمله مباحث مرتبط با فلسفة دين است که به سبب توجه آن به مسئلة نجات و زندگي مسالمت‌آميز ميان پيروان اديان، مورد توجه صاحب‌نظران زيادي قرار گرفته و داراي رويکردها و تقريرهاي متفاوتي است. توجه عميق مولانا به «وحدت وجود»- به عنوان يکي از ارکان اصلي اعتقادات وي- و القاي روحية تسامح و تساهل به مخاطبان خود، باعث شده تا عده‌اي وي را « کثرت گرا » بنامند، اما اينکه وي، واقعاً واجد چنين نامگذاري بوده يا نه و اگر بوده، پلوراليسم ديني از ديدگاه او چه کيفيتي دارد و چه مواردي را شامل مي شود، از جمله پرسش‌هايي است که در مورد مولانا مطرح است. مقالة حاضر در جستجوي پاسخ اين پرسش‌ها، بر اساس مثنوي است. بنابراين، در اين مقاله، ضمن تعريف پلوراليسم ديني و بيان رويکردهاي آن، آراي کثـرت‌گـرايان در بـاب حقــانيت اديـان مطرح شده و بازتاب اين آرا در انديشه‌هاي مولوي آمده است. بازخواني انديشه‌هاي مولوي گوياي اين نکته است که ردپاي نظرية پلوراليسم ديني، کم و بيش در انديشه‌هاي او ديده مي‌شود، اما پلوراليسم را به معناي امروزي آن نمي-پذيرد و در نهايت يک دين را حق مي‌داند. هدف از اين جستار آن است که مخاطبان مثنوي با پيروي از شيوة مولوي در مسائل معرفتي و ديني، در جهت تقريب بين اديان و تفاهم ميان صاحبان آنها گام بردارد و براي رفع اختلافات و دشمني‌هاي ديني و عقيدتي نوعي آمادگي ذهني ايجاد شود.
واژگان کلیدی
مثنوي، مولوي، کثرت گرايي ديني، مداراي ديني.

منابع و مآخذ مقاله

-


ارجاعات
  • در حال حاضر ارجاعی نیست.