palette
نظرية خداشناسي و دين فطري در آراء علامه طباطبايي

چکیده
علامة طباطبايي به عنوان فيلسوفي مأنوس با کتاب و سنت، نظرية خداشناسي و دين فطري را از منابع ديني اقتباس کرده و در راه تبيين عقلاني آن کوشيده است. خداشناسي فطري براساس ادراک احتياج به موجودي غير محتاج، شناخت خداوند از طريق نظم جهان، شناخت خداوند از طريق علم حضوري معلول به علت و خداشناسي از طريق علم به ثبات واقعيت تقريرهايي است که علامه در مواضع مختلف از خداشناسي فطري ارائه کرده است. وي همچنين انسان را فطرتاً خداگرا مي‌داند و اين گرايش فطري را بر اساس محبوبيت فطري پروردگار، گرايش فطري به تأمين‌کنندة سعادت، اميد فطري به خداوند در شدايد و ... تبيين مي‌کند. علامه دين اسلام را فطري معرفي مي‌کند. وي در تفسير اين انگاره، گاه تلاش مي‌کند تا اصول اعتقادي اسلام را از طريق تمسک به مقتضيات فطرت اثبات نمايد و گاه در صدد برمي‌آيد با تبيين‌هاي ويژة خود، مجموعة معارف اسلام(شامل اعتقادات، اخلاقيات و احکام) را متناسب با ساختمان وجودي انسان معرفي کند.
واژگان کلیدی
علامه طباطبايي، فطرت, خداشناسي فطري، دين فطري، ادراکات فطري، گرايش‌هاي فطري.

منابع و مآخذ مقاله

-


ارجاعات
  • در حال حاضر ارجاعی نیست.