palette
بررسی و نقد مبانی فکری قرآنیون در مورد قرآن‌‌بسندگی و نابسندگی سنت رسول اکرم صلی الله علیه وآله با تکیه بر آراء دکتر احمد صبحی منصور

چکیده

احمد صبحی منصور در ردیف قرآنیون معاصر و تأثیرگذار در این عرصه به شمار می‌‌آید که قرآن‌‌بسندگی مبنای اصلی گرایشات آنها محسوب می‌‌شود. ایشان با استناد به برخی از آیات قرآن تلاش می‌‌کند تا جایگاه پیامبر در غیر از شأن ابلاغ و نیز کارکرد سنت در تمامی‌‌حوزه‌‌های دینی را از اعتبار ساقط نماید. نگارندگان این پژوهش پس از بیان بخشی از آراء صبحی منصور و استدلال‌‌های وی، با استناد به آیات متعدد قرآن و با شیوه داده‌‌پردازی کتابخانه‌‌ای و روش تحلیل محتوا، کفایت قرآن برای مصدریت تشریع، تحدید گستره عصمت، حصر رسالت در تبلیغ، و عدم اعتبار سنت پیامبر خدا را که از جمله مبانی فکری صبحی منصور است، مورد نقد و بررسی قرار داده و در نهایت به این نتیجه می‌‌رسند که آراء و اندیشه-های بنیادین صبحی منصور در حوزة قرآن و سنت پیامبر جامع‌‌نگرانه نبوده و ایشان با آیات قرآن برخورد گزینشی نموده و به سیاق و روش تفسیری مورد قبول خود(روش تفسیر قرآن به قرآن) و نیز لوازم کلام خویش توجه نکرده است و در برخی موارد دچار تعارض و تناقض در گفتار شده است.                                                   

واژگان کلیدی
قـرآن، رسـول اکـرم صلـی الله علیه و آله، سنت، صبـحی منصـور، قـرآنیون، قرآن‌‌بسندگی.

منابع و مآخذ مقاله

قرآن کریم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی، چاپ قم، .1386

ابن‌کثیر دمشقی، اسماعیلبن عمرو، تفسیر القرآن العظیم، بیروت، دارالکتب العلمیه،1419ق.

اسعدی، محمد، "جریان شناسی قرآن بسندگی در دو قرن اخیر"، دو فصلنامه حدیث اندیشه،

شمارة یک، 1385.

آقایی، سیدعلی، "قرآن بسندگی و انکار حجیت حدیث"، مجله تخصصی معرفت کلامی، سال

اول، شمارة سوم، 1389.

الهی‌بخش، خادم‌حسین، دراسات فی الفرق القرآنیین و شبهاتهم حول السنه، طائف، مکتبه

الصدیق، 1409ق.

اهل القرآن www.ahl-alquran.com

بابایی و همکاران، علی اکبر، روش شناسی تفسیر قرآن، قم، پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، 1379.

جوادی آملی، عبدالله، تسنیم، قم، اسراء، 1378.

حافظ ابوعبدالله، محمدبن‌اسماعیل بن ابراهیم بن مغیرة بن بردزبه بخاری، صحیح بخاری، بیروت،

دارالقلم، 1407ق.

حسینی، سید عبدالله، "قرآنیون یا منکران سنت"، فصلنامه معرفت کلامی، سال اول، شمارة

چهارم، زمستان 1389.

حداد عادل، غلامعلی، دانشنامه جهان اسلام، ج15، تهران، بنیاد دائره المعارف اسلامی، 1390.

روشن ضمیر، محمدابراهیم، جریانشناسی قرآنبسندگی، تهران، سخن، 1390.

سبحانی، جعفر، الهیات، چ5، قم، مؤسسة امام صادق، 1423.

______، عصمـة الانبیاء فی القرآن الکریم، چ2، قم، مؤسسة امام صادق علیه السلام، 1420ق.

سعیدی روشن، محمد باقر، علوم قرآن، قم، مؤسسة آموزشی و پژوهشی امام خمینی، 1377.

شريف رضي، محمد بن حسن، نهج‌البلاغه، ترجمة محمد دشتی، قم، هجرت، 1414ق.

صبحی صالح، علوم حدیث و اصطلاحات آن، ترجمة عادل نادرعلی، تهران، اسوه، 1376.

صبحی منصور، احمد، الصلاة بین القرآن الکریم و المسلمین، بیروت، مؤسسـة الانتشار العربی،

______، القرآن و کفی مصدرا للتشریع الاسلامی، بیروت، مؤسسـة الانتشار العربی، 2005.

______، حد الرده، بیروت، مؤسسـة الانتشار العربی، 2008.

طباطبايى، سيد محمد حسين، الميزان فى تفسير القرآن، چ5، قم، جامعة مدرسين، 1417 ق.

طبرسى، فضل بن حسن، مجمع البيان فى تفسير القرآن، چ3، تهران، ناصر خسرو، 1372.

عاملی جبعی، زین‌الدین بن علی بن احمد (مشهور به شهید ثانی)، الرعایه فی علم الدرایه، قم،

کتابخانه مرعشی، 1413ق.

غزالی، محمدبن محمد، جواهر القرآن و درره، بیروت، دارالکتب العلمیه، 1409ق.

غفاری، علی اکبر و صانعی پور، محمدحسن، تلخیص مقباس الهدایـة، ترجمة ولی الله حسومی،

قم، دانشکدة اصول دین، 1388.

فخر رازى، ابوعبدالله محمد بن عمر، مفاتيح الغيب، چ3، بیروت، دار احياء التراث العربى،

ق.

فيض کاشاني، محسن، تفسيرالصافي، چ 2، تهران، مکتبه الصدر، 1415ق.

قرطبى، محمد بن احمد، الجامع لأحكام القرآن، تهران، ناصر خسرو، 1364.

قشیری نیشابوری، ابوالحسین مسلم بن حجاج، صحیح مسلم، بیروت، دار ابن حزم، 1416ق.

قمی، علی بن ابراهیم، تفسیر قمی، چ3، قم، دارالکتاب، 1363.

مطهري، مرتضي، مجموعه آثار، قم، نشر صدرا، 1387.

معرفت، محمد هادی، تنزیه انبیاء، ترجمة خسرو تقدسی نیا، تهران، مبین اندیشه، 1389.

موسوی بجنوردی، مقالات اصولی، تهران، امیرکبیر،1371.

مؤدب، سید رضا، مبانی تفسیر قرآن، چ2، قم، دانشگاه قم، 1390.

مهریزی، مهدی، "رابطه قرآن وحدیث"، مجله علوم حدیث، شمارة پنجم،1376.

نصیری، علی، درسنامه علم حدیث، قم، سنابل، 1384.

______، رابطة متقابل کتاب و سنت، ج1، قم، پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، 1386.

نقی پورفر، ولی الله، بررسی شخصیت اهل البیت علیهم السلام در قرآن به روش قرآن به قرآن،

چ2، قم، مرکز آموزش مدیریت دولتی،1380.

نمر المدنی، محمد، جماعـة القرآنیون محاوله تفکیک النص الدینی، دمشق، دار دمشق، 2011.


ارجاعات
  • در حال حاضر ارجاعی نیست.