دانشگاه شهید بهشتی آینه معرفت 2251-8010 18 3 2018 09 23 A Survey of the Bases and Theological-Philosophical Consequences of Moral Relativism from a Quranic and Narrative Point of View بررسی مبانی و پیامدهای فلسفی- کلامی، نسبیت‌گرایی اخلاقی از نگاه قرآن و روایات 87 108 97179 FA عبدالهادی رضایی تالارپشتی عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی قائم شهر دکتر محمد رضا ضمیری عضو هیئت علمی دانشگاه پیام نور محمدصادق جمشیدی عضو هیئت علمی دانشگاه پیام نور Journal Article 2018 08 06 Moral relativism is one of the most important topics in moral philosophy that has created a lot of challenges and reactions from moral piety and post- structuralist mortality perspectives. In its principles and morality values, moral relativism benefits from the bases of ontology, epistemology and anthropology relying on a philosophical theological approach. Its origins can be found in issues such as skepticism, rationalism, pluralism, relativism in wisdom and cognition, humanism and unreligious self-centeredness. This philosophic view has instituted a practicable morality under which contemporary man has been deprived from true perfection informed by the Islamic sources since human beings’ inclination toward moral relativity on the one hand and its consequences on the other hand have moved human being away from spiritual teachings and made them overlook absolute and subjective morality which is informed by qur’anic verses and Islamic narratives. Adopting an analytic explanatory approach, the present article tries to show that moral relativism is inefficient in achieving the ultimate goal of morality. نسبی گرایی اخلاقی ازمهم ترین مباحث درفلسفه اخلاق می باشد که چالش ها وواکنش های فراوانی در نگاه مومنانه ی اخلاقی و وحیانی وپساساختارگرایی اخلاقی به وجود آورده است ، درحوزه اصول وارزشهای اخلاقی ازمبانی هستی شناختی وانسان شناختی ومعرفت شناختی بهره برده،به طوری که اموری همچون:شک گرائی،عقل گرایی،کثرت گرایی وانگیزه های درونی انسان از،سلیقه،میل،احساس،لذت،رنج وجامعه وعقل ،خاستگاه نظری وعملی آن می باشند.این دیدگاه نظری ،اخلاق عملی را پایه گذاری کرده است که تحت تاثیر آن ،انسان معاصراز کمال حقیقی که در منابع اسلامی از آن خبر داده شده است ،محروم گردید.زیرا گرایش های انسانی به مبانی و پیامدهای نسبیّت گرایی اخلاقی از یک سو وابتلاء به پیامدهای آن از سوی دیگر،موجب دورشدن انسان از آموزه های وحیانی ناظر بر اخلاق مطلق وعینی می باشد که البته در آیات وروایات از آن خبر داده شده است.در این مقاله ، با شیوه تحلیل ، تبیین وتطبیق،مبناها و پیامدهای نسبیّت گرایی اخلاقی را به آیات وروایات ارجاع داده ونتیجه آن،اثبات نا کارآمدی نسبیّت گرایی وذهنیّت گرایی در اصول اخلاقی ،نسبت به هدف نهایی اخلاق خواهیم بود https://jipt.sbu.ac.ir/article_97179_0275809f407ed58f724ae249d630bc2c.pdf