دانشگاه شهید بهشتیآینه معرفت2251-801017120170321Typology of self- knowledge in sadrian philosophyسنخ شناسی خودآگاهی در فلسفهی صدرایی11696626FAرضارضازادهدانشگاه ایلامطیبهامامیدانشگاه ایلامJournal Article20160522The goal of this article is the explanation of typology of self- knowledge in sadrian philosophy and the relationship between each one. By exploring in the typology of self- knowledge in sadrian philosophy can be more recognition of Human self- knowledge. There are three steps from awareness in sadrian philosophy as mentioned perception, sensory awareness, imagination and rational. So, self- knowledge can divide into three intuitive: sensory, imagination and rational. In the sense of self- knowledge one awareness into the sphere of his/her material existence in generally, and his/her body in specifically as “my body” and “myself” is mentioned. When one aware of his/her ideal body that is immaterial with material effect, into the sphere of imagination he/she has imaginative self- knowledge. Finally, rational self- knowledge is aware of immaterial nature without bodily or material sense. Therefore, Mulla Sadra said that human rational self- knowledge not perfectly immaterial but it’s also poison the imagination. Therefore, his/her rational self- knowledge is poison to the imagination.هدف این مقاله طرح و بررسی نظریهی ملاصدرا در باب خودآگاهی و اقسام آن با تکیه بر سنخشناسی آگاهی در سنت فلسفهی اسلامی است. گستره، تأثیر و افق نظریهی خودآگاهی در جای جای نظام اندیشه صدرایی جریان دارد و فهم خواننده را از خود، خدا و جهان دگرگون می کند. بنابراین بازخوانی و بازشناسی این مسئله اهمیت و ضرورتی روشن دارد به ویژه پیامدهای نظری آن در حوزه های میان رشتهای. خودآگاهی انسان را در فلسفهی ملاصدرا به تبع اقسام مراتب آگاهی/ادراک شامل آگاهی حسی، خیالی و عقلی به سه نوع حسی، خیالی و عقلی می توان تقسیم کرد. در خودآگاهی حسی، فرد به حوزهی مادی وجودش، به طور عام و بدنش، به طور خاص آگاهی دارد و از آن با عنوان «بدنم» و «خودم» یاد میکند. فرد زمانی که از بدن مثالی که امری مجرّد با عوارض مادی، در مرتبهی خیال آگاه میشود، خودآگاهی خیالی دارد. و دست آخر، هنگامی که ذات خود را به صورت مجرّد و بدون مادهی بدنی یا عوارض مادی آگاه است، خودآگاهی عقلی دارد. البته ملاصدرا معتقد است که آگاهی عقلی انسان کاملاً مجرد نیست بلکه مشوب به خیال است. بنابراین خودآگاهی عقلی وی نیز مشوب به خیال است. https://jipt.sbu.ac.ir/article_96626_94796f12136668f241dcd0b12ee8d6f7.pdfدانشگاه شهید بهشتیآینه معرفت2251-801017120170321Review immateriality of the soul in Aristotleبررسی مسئله تجرد نفس در اندیشه ارسطو173696636FAحسنعباسی حسین آبادیعضو هیئت علمی دانشگاه پیام نور مرکز حسن آبادJournal Article20160601Aristotle thought about of Immaterial of Soul is not self-consistent and explicit. In general, with definition of Soul and with expression characteristics can be achieved idea. Whether or not a Immaterial soul for Aristotle? If the soul is an Immaterial, What is it? Is the Soul generally Immaterial or part of its components is that? For Aristotle immateriality of the soul to two means: Simple and incorporeal being. In this article we are going to With both negative and positive reasons to give immateriality of the soul Aristotle with negative the corporeal and physical characteristics such as no Space, no amount and no combination, and with Positive being resourceful, have life, simple and separate the intellect, reason critique of Aristotle classified in three predecessors, features express our esteem and sense of being separate.اندیشه ارسطو درباره تجرد نفس یکدست نیست و بحثی صریح و واضح دراین باره نداشته است؛ با تعریف نفس بهطور کلی و نیز بیان ویژگیهای نفس میتوان به نظری درباره آن دست یافت. آیا نفس برای ارسطو مجرد است یا خیر؟ اگر نفس مجرد است تجرد آن به چه معناست؟ آیا نفس به صورت کلی مجرد است یا جزیی از اجزای آن چنین است؟ برای ارسطو تجرد نفس به دو معناست: بسیط بودن و غیرجسمانی بودن. در این نوشتار برآنیم با دو روش سلبی و ایجابی دلایلی برای تجرد نفس نزد ارسطو ارائه کنیم. با سلب جسمانیت و ویژگیهای جسمانی از نفس مانند بیمکان بودن، بیمقدار بودن، جسم نبودن و ترکیب نداشتن، و ایجاب مدبر بودن، حیات داشتن، بسیط بودن و مفارق بودن عقل، دلایل را در سه دستهبندی نقد ارسطو از پیشینیان، ویژگیهای نفس و نیز مفارق بودن عقل بیان کنیم.https://jipt.sbu.ac.ir/article_96636_ed3135d45a2148dbe0c6448d30221c2c.pdfدانشگاه شهید بهشتیآینه معرفت2251-801017120170321The Study of Mulla sadra’s philosophical approach to the issue of Divine Knowledge of the beyond before creationبررسی روش فلسفی ملاصدرا در مسئلۀ علم الهی376296639FAابوالفضلمزینانیدانش آموخته فیسفه و کلام دانشگاه علامه طباطباییحوراناکبرزادهعضو هیئت علمی دانشگاه علامه طباطباییJournal Article20160520Mulla sadra claims the relief and innovation in the issue of Divine Knowledge. On the other hand he had been charged in this the issue for more eclecticism compared to his other philosophical issues. In the present study it has been attempted to show in a problem-oriented way that he has benefited four methodological principle that is his special for his philosophy, in explaining "divine knowledge":
1) interdisciplinary approach in consolidated and coherent use of three epistemic sources of mysticism, Qur'an and Logic;
2) using verses and traditions and discovery and intuition in the preliminaries of Logic and judgment position and not merely in collecting;
3) providing his views based on three famous basis approach of the folk, unity of ambiguity of existence and personal unity of existence with an educational approach and in a ambiguous structure;
4) methodical and pluralism use of predecessor thinkers’ opinions.
The result of this study id the demonstrate of Mulla Sadra’s practical commitment to above methodological principles as problem-oriented in the issue of Divine Knowledge.صدرالمتألهین در مسئله علم الهی مدعی گرهگشایی و نوآوری است. از طرف دیگر وی در این مسئله نسبت به سایر مسائل فلسفیاش به التقاط بیشتری متهم شده است. در پژوهش حاضر به نحو مسئله محور کوشش شده تا نشان داده شود که وی در تبیین "علم الهی" از چهار اصل روششناختی که خاص فلسفۀ وی میباشد، بهره برده است: 1) رویکرد میانرشتهای در استفاده تلفیقی و منسجم از سه منبع معرفتی عرفان، قرآن و برهان؛ 2) استفاده از آیات و روایات و کشف و شهود در مقدمات برهان و مقام داوری و نه صرفاً در مقام گردآوری؛ 3) ارائه نظریات خود بر اساس سه رویکرد مبنای مشهور قوم، وحدت تشکیکی وجود و وحدت شخصی وجود با رویکردی تعلیمی و در ساختاری تشکیکی؛ 4) استفاده روشمند و کثرت گرایانه از آراء اندیشمندان سلف. نتیجۀ این پژوهش، اثبات پای بندی عملی صدرا به اصول روششناختی فوق بهصورت مسئله محور در مسئلۀ علم الهی میباشد.https://jipt.sbu.ac.ir/article_96639_27a74eba25d9bdd5dadb8b5a7665b405.pdfدانشگاه شهید بهشتیآینه معرفت2251-801017120170321Light verse position in Islamic philosophyمقاله « جایگاه آیهی نور در فلسفه اسلامی»638096653FAمحمدرضاابراهیم نژاددانشگاه علامه طباطباییJournal Article20160608Thirty-fifth verse of Surah 24 of the Holy Quran
Such as dice of God shines on the pages of the book.
This verse is Surah addition to being named as the source of "light" was the centerpiece of the most researched and Quranic writings as well.
Also the scholars of the Islamic world leader in the field of interpretation, mysticism and philosophy inability to express oneself or to confess verse has its miracle.
Field studies show that in addition to the people of interpretation, theology and mysticism, a native of Islamic philosophy was fascinated by the bright light of Lmat and followers of each of the three schools of Islamic philosophy, the Peripatetic, the Illuminati and Sdrayyvn to interpretation, commentary and adapted their efforts.
In this context, the issue of Islamic philosophy in the verse was influenced by anthropology, emerged a special look, there's doubt, in your wisdom was based Sadraei welfare and has numerous applications. Majestic wisdom, thanks to the Islamic nature of light verse and earn protection from the threat of excommunication and other issues; the ultimate, divine revelation of this verse and Islamic philosophy was obvious.سی و پنجمین آیه از سوره 24 قرآن کریم همچون نگینی بر صفحه کتاب الاهی میدرخشد. این آیه علاوه بر آنکه منشأ نامگذاری سوره به عنوان «نور» گشته، محوَر بیشترین پژوهشها و تألیفات قرآنی نیز شده است. همچنین اندیشمندان سرآمد جهان اسلام درعرصه تفسیر، عرفان و فلسفه را به اظهار عجز خود و اقرار به اعجاز بودن آن آیه نموده است. بررسیهای میدانی نشان میدهد که علاوه بر اصحاب تفسیر، کلام و عرفان، اهل حکمت و فلسفه اسلامی مجذوب لمعات و پرتوِ درخشان آن شدند پیروان هر یک از سه مشرب فلسفی اسلامی، یعنی مشائیون، اشراقیون و صدرائیون به تفسیر، تأویل و اقتباس اهتمام نمودند. در این راستا چند مسئله در فلسفه اسلامی، از آیه نور متأثر شد در مسئله انسان شناسی، نگاهی ویژه پدیدآمد ، مسئله تشکیک وجود، در حکمت صدرائی تشیید و استوار گردید که خود کاربردهای عدیده دارد. حکمت خسروانی به برکت آیه نور صبغه اسلامی گرفت و کسب صیانت ـ از خطر تکفیر ـ نمود و مسائلی دیگر؛ که در نهایت، الهی بودن آیه نور و وحیانی بودن فلسفه اسلامی را بارز نمود.https://jipt.sbu.ac.ir/article_96653_04c693741a442e28e8a1aa3097b19f9b.pdfدانشگاه شهید بهشتیآینه معرفت2251-801017120170321Imam's Knowledge from the perspective of Imams Scholastic Theologians Peace Be Upon Themعلم امام از منظر شاگردان متکلم ائمه علیهمالسلام8110696658FAعلیمنصفیدانشجوی دانشگاه شهید بهشتیسیداسماعیلسیدهاشمیهیئت علمی دانشگاه شهید بهشتیJournal Article20160418Abstract
One of the important subjects of Theology is the Imams knowledge and the aspects of their knowledge. In the present study, which attempted to inspect this subject, different issues such as the scope of Imam's knowledge, source and the aspects of their knowledge and their unseen knowledge from the viewpoint of Shiite scholastic theologians were investigated.
Having studied this scholastic theologian’ stances, interpretations and impressions of verses and narrations, it is concluded that the Shiite scholastic theologians had no doubt or differences concerning the Imams’ knowledge needed to explain the laws and Islamic sciences, Inheritance of the Holy Prophet PBUH and the validity of their knowledge. But there are controversies among scholastic theologians whether they acquired the laws and Islamic sciences through the unseen or other sources of their knowledge.چکیدهیکی از مسایل علم کلام، مساله علوم امامان و جهات علوم آنان میباشد. این مقاله که با هدف نگرش به این موضوع مهیا شده، سعی شده مسایلی همچون قلمرو علم ائمه علیهمالسلام، منابع و جهات علوم آنان و علوم غیبی آن بزرگواران را از نظر شاگردان متکلم امامان شیعه، مورد بررسی قرار دهد.با بررسی دیدگاههای این متکلمان و تفسیر و برداشتی که از آیات و روایات داشتهاند معلوم میشود از نظر شاگردان ائمه علیهمالسلام در سیطره علوم ایشان، نسبت به آنچه مورد نیاز در بیان احکام و معارف است، وراثت علمی از پیامبر اکرم صلواتاللهعلیه، و همچنین حجیت علوم آنها، تردید و اختلافی نیست. اما در اینکه آیا آنها از طریق غیب معارف و احکام را میگرفتهاند و یا منابع دیگر علوم ایشان از منظر این متکلمان، با اجمال روبرو هستیم. https://jipt.sbu.ac.ir/article_96658_a6326656bf045df3bdad1c04878d6f20.pdfدانشگاه شهید بهشتیآینه معرفت2251-801017120170321Pleasure and the meaning of life in Aristotleلذت و معنای زندگی از نگاه ارسطو10713496630FAسیده نرجسعمرانیاندانشجوی دکتری دانشگاه آزاد علوم و تحقیقات واحد تهرانامیر عباسعلی زمانیداانشگاه تهران،دانشکده الهیات،دانشیار گروه فلسفه دینJournal Article20160721The aim of this study is to examine the meaning of life at the view point of Aristotle and the role of pleasure in reach to it with a descriptive- analysis method. Aristotle makes deep connection between pleasure and meaning of life. The fulfilled life is necessary and sufficient conditions for a meaningful life. Meaning that pleasure accompanies and supplement it. He believes that, reaching fulfilled life introduces as goal and summom bonum and, states the relationship between pleasure and the meaning of life. He introduces Virtue as the way to reach fulfilled life. Virtues have two categories: intellectual and moral. The intellectual are premier than moral because they are humans special functionality and as the same way the pleasures of their are purer, so we should search the meaning of life primarily. He accepts pleasure as the necessary and insufficient condition for fulfilled life. So we don’t live for reaching pleasure, but we live for reaching ultimate fulfilled life, that in its shadow we could have the best pleasure. Some of his research in psychology, in deals with the immaterial and immortal intellect position according to this view, he believes that pleasure and meaning relationship still stable after deathهدف این پژوهش بررسی معنای زندگی از نظر ارسطو و نقش لذت در رسیدن به آن با روشی توصیفی- تحلیلی است. ارسطو میان اینها ارتباط عمیقی ایجاد میکند و نیکبختی را شرط لازم و کافی معنادار شدن زندگی میداند. معنایی که لذت آنرا همراهی میکند و مکمل آن است. ارسطو ابتدا دستیابی به نیکبختی را هدف نهایی معرفی میکند و سپس ارتباط میان لذت و معنای زندگی را بیان میکند. وی راه رسیدن به نیکبختی را فضیلت دانسته و فضایل را به دو دسته عقلانی یا اخلاقی تقسیم میکند. برتری فضایل عقلانی از مختص انسان بودنشان ناشی شده و لذا لذات حاصل از آنها نیز نابترند. پس اولا و بالذات معنای زندگی را باید در آنها جست. او لذت را شرط لازم و ناکافی برای نیکبختی میداند. بنابراین ما زندگی نمیکنیم برای رسیدن به لذت؛ بلکه زندگی میکنیم برای رسیدن به نیکبختی نهایی، که در سایهی آن میتوان صاحب برترین لذات شد. بخشی از مباحث او در نفسشناسی به بیان جایگاه عقلِ مفارق و فناناپذیر میپردازد که به نظر میرسد با توجه به این دیدگاه، وی ارتباط میان لذت و معنا را همچنان پس از مرگ پایدار میداند.https://jipt.sbu.ac.ir/article_96630_c99b972cbc1763c9bcfd6590acd7b9db.pdfدانشگاه شهید بهشتیآینه معرفت2251-801017120170321Non-Realistic Argumrntation: A Critique of the Epistemological Foundations of Rationality and Spiritualityاستدلال گرایی ناواقع گرایانه؛ نقد مبانی معرفت شناختی نظریه عقلانیت و معنویت13515096632FAسید محمداکبریانهیئت علمی پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامیمحمدمهدیباباپورگل افشانیهیئت علمی دانشگاه شهید بهشتیJournal Article20161210Spirituality and rationality theory identifies the connection between rationality and spirituality as the only way to reduce human suffering. According to the theorist, modern rationality does not confirm traditional religion. Hence religion cannot play its historical role in reducing human suffering. Therefore, it should be replaced by spirituality. This theory is ultimately based on a combination of "non-realistic rationality" aiming to prove that spiritual beliefs are mysterious and reason-averting in nature and the "instrumental rationality" aiming to prove that spiritual beliefs are optimal for keeping mental., Both non-realistic rationality and instrumental rationality have been criticized by many critics. However, the more important with non-realistic rationality are its implications which undermine its basic elements. The most important element of this theory, according to the theorist, is its aim of reducing human sufferings, while this goal cannot be achieved by non-realistic rationality. The orientation of non-realistic rationality toward spirituality opens the door to the superstitious beliefs.نظریه معنویت و عقلانیت، تنها راه کاهش آلام انسان و رهایی بشر را در پیوند میان عقلانیت و معنویت می داند. در نگاه نظریه پرداز دین سنتی با عقلانیت جدید (مدرن) تأیید نمی شود؛ از این رو در جهان معاصر نمی تواند نقش تاریخی خود را برای کاهش رنج های بشری ایفا کند و باید معنویت را جایگزین آن کرد. نظریه با صرف نظر از اضطراب در مفهوم و کاربرد عقلانیت جدید، در نهایت بر مبنای ترکیبی از «عقلانیت ناواقع گرا» برای اثبات «عقل گریز» و «راز» بودن باورهای معنوی و «عقلانیت ابزاری» برای اثبات بهداشت و مطلوبیت روانی آن باورها طرح ریزی می شود. عقلانیت ابزاری و عقلانیت ناواقع گرا هر دو با اشکالات متعددی از سوی منتقدان مواجه شده است، اما اشکالات مهم تر در نتایجی است که بر مبنای عقلانیت ناواقع گرا متوجه مهم ترین عناصر این نظریه می شود. مهم ترین عنصر این نظریه از نگاه نظریه پرداز، هدف آن است. هدف طرح این نظریه کاهش آلام بشر است؛ در حالی که این هدف با عقلانیت ناواقع گرا حاصل نمی شود. هم چنین مبنای ناواقع گرایی در باورمندی به معنویت، موجب ورود خرافات به باورهای معنوی می شود.https://jipt.sbu.ac.ir/article_96632_ec1a950c098fb390b7145f41ed8c1097.pdf