دانشگاه شهید بهشتیآینه معرفت2251-801025120250321A Comparative Study on the Concept of "Ereignis" in Later Heidegger and "Tajalli" in Ibn ʿArabiمطالعهای تطبیقی در باب مفهوم «رویداد ازآنِخودکننده» در هایدگر متأخر و «تجلی» نزد ابنعربی12010520110.48308/jipt.2024.236424.1541FAعلیفلاح رفیعگروه حکمت و فلسفه و منطق، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.حسیناسفندیاردانش آموخته دکتری فلسفه اسلامی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.Journal Article20240727The question of how to understand the relationship between man and existence is an important question that can be used to interrogate two non-metaphysical thinkers, namely Heidegger and Ibn ʿʿArabi. In response to the understanding of the relationship between man and existence in his later thought, Heidegger resorts to the concept of “event of appropriation”, which is the central concept of his later thought. The relationship between man and existence and how to understand existence in its historical context is determined by the event. In this study, the researcher has tried to investigate the relationship between the "event in the late Heidegger" and the "manifestation according to Ibn ʿArabi" in response to the question of the relationship between man and existence. Using the method of proportional similarity, it can be acknowledged that the two concepts of event and manifestation have a significant affinity with each other and there are similar basic components in them. Accordingly, the author argues that there is a proportional similarity between the "event of appropriation" and the "specific manifestation of existence," and it is possible to demonstrate prerequisites of dialogue between the two thinkers, such as the possibility of non-conceptual thinking in the realm of presence, the experience of closeness to existence, and the possibility of historical understanding of existence based on the aforementioned two concepts. With these possibilities, one can open the door for dialogue between two thinkers from different traditions and pursue a common horizon regarding thought directed towards existence.پرسش از چگونگی فهم نسبت انسان با وجود، پرسشی مهم است که میتوان بهواسطهی آن دو متفکر غیرمتافیزیکی، یعنی هایدگر (Heidegger) و ابنعربی را استنطاق کرد. هایدگر در پاسخ به فهم نسبت انسان به وجود در اندیشهی متأخر خود به مفهوم «رویداد ازآنِخودکننده» متوسل میشود که مفهوم محوری اندیشهی متأخر اوست. نسبت میان انسان و وجود و چگونگی فهم وجود در حوالت تاریخی آن توسط رویداد متعین میگردد. رویداد با مؤلفههایی اساسی چون غیرمفهومیبودن، رخصت به گشودگی، تاریخیت و قرب به وجود شناخته میشود. ازسویدیگر، نزد ابنعربی، رابطهی انسان با وجود با «تجلی خاص وجود بر انسان» متعین میگردد. در این پژوهش، محقق کوشیده است با روش تحلیلیتطبیقی نسبت میان «رویداد در هایدگر متأخر» با «تجلی نزد ابنعربی» را در پاسخ به پرسش از نسبت انسان با وجود موردبررسی قرار دهد. با توجه به روش تطبیقی تشابه نسبتها، میتوان اذعان کرد دو مفهوم رویداد و تجلی تقارب معناداری با یکدیگر دارند و مؤلفههای اساسی مشابهی در آنها وجود دارد. بر این اساس، نگارنده بر آن است که میان «رویداد ازآنِخودکننده» و «تجلی خاص وجود» تشابه تناسب برقرار است و میتوان امکانات همسخنی دو متفکر از قبیل امکان تفکر غیرمفهومی در ساحت حضور، تجربهی قرب به وجود و امکان فهم تاریخی وجود را بر مبنای دو مفهوم فوق نشان داد. با این امکانات میتوان باب گفتوگو میان دو متفکر از دو سنت مختلف را گشود و افق مشترکی را در باب تفکر معطوف به وجود دنبال کرد.https://jipt.sbu.ac.ir/article_105201_472a79cba1579d48b391c642e1164b4d.pdfدانشگاه شهید بهشتیآینه معرفت2251-801025120250321The Duality in Ibn ʿArabi’s Metaphysics and Gender-Related Problem of Evilزوجیت در هستیشناسی ابنعربی و مسئلهی شرّ مرتبط با جنسیت214010543110.48308/jipt.2025.237245.1569FAمحمد رسولایمانی خوشخوگروه ادیان و عرفان، دانشکدهی الهیات و ادیان، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.0000-0003-0770-4046فاطمهمیررحیمیدانشجوی کارشناسی ارشد رشتهی عرفان تطبیقی، گروه ادیان و عرفان، دانشکدهی الهیات و ادیان، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.Journal Article20241014The suffering caused by gender discrimination has led to a specific type of the problem of evil, and consequently, it has created structures in society where women are consistently placed in a lower position compared to men, resulting in their deprivation of nurturing their inherent talents. Part of the factors shaping these structures are beliefs influenced by philosophical and mystical perspectives on humanity and the world. This paper aims to examine the issue of gender in the metaphysics of Ibn ʿArabi, addressing the question of whether deep-seated gender distinctions can have roots in the system of creation. Based on the conducted analysis, the concept of duality from Ibn ʿArabi’s viewpoint permeates all levels of existence, from the divine realm to the realm of creation, establishing a fluid relationship between the two active and passive elements of existence, which correspond to the masculine and feminine elements, and it is not possible to draw a stark boundary between femininity and masculinity.رنج حاصل از تبعیضهای جنسیّتی باعث طرح گونهی خاصی از مسئلهی شرّ شده است؛ بدینشکل که این تبعیضها در اجتماع، ساختارهایی را رقم میزند که در آنها جنس زن، پیوسته در جایگاه نازلتر نسبت به جنس مرد قرار میگیرد و در نتیجه، زنان از پروراندن استعدادهای ذاتی خود محروم میشوند. بخشی از عوامل شکلگیری این ساختارها، باورهایی است که متأثر از نگاههای فلسفی و عرفانی به انسان و جهان است. این نوشتار بر آن است تا با بررسی مسئلهی جنسیّت در هستیشناسی ابنعربی، به این مسئله بپردازد که آیا تمایزانگاریهای عمیق جنسیّتی میتواند ریشه در نظام تکوین داشته باشد؟ بر اساس بررسی بهعملآمده، زوجیت از دیدگاه ابنعربی در تمام مراتب هستی از عالم الوهی تا عالم خلق، ساری است و بین دو عنصر فعال و منفعل هستی، که منطبق بر عنصر مردانه و زنانه است، رابطهای سیال برقرار است و نمیتوان بین زنانگی و مردانگی، مرز پررنگی را ترسیم کرد.https://jipt.sbu.ac.ir/article_105431_901acf2062e3ec1f444ef648e26902ea.pdfدانشگاه شهید بهشتیآینه معرفت2251-801025120250321Examining the Problem of Evil in Berkeley’s Thoughtبررسی مسئلهی شر در اندیشهی بارکلی416010533010.48308/jipt.2025.237334.1572FAهانیهکوهیگروه معارف اسلامی، دانشکدهی علوم انسانی، دانشگاه هرمزگان، بندرعباس، ایران.Journal Article20241022The problem of evil in Berkeley’s thought is a complex yet fundamental issue. The lack of clarity and dispersion in its definition has led to ambiguity in understanding Berkeley’s thought accurately. In this article, using an analytical-descriptive method and relying on Berkeley’s metaphysical foundations, an attempt has been made to carefully examine Berkeley’s responses to the problem of evil. In his effort to provide a distinct version of the problem of evil, Berkeley does not regard evil as an independent fact but rather as derived from a form of human value judgment. He considers the labeling of individuals as evil and the classification of actions as evil to be the result of human cognitive limitations and mental constraints. This article aims to demonstrate how Berkeley, by utilizing the his principles of idealism, explains the problem of evil and, from this perspective, offers a solution to the common contradictions in the religious and philosophical doctrines.بررسی مسئلهی شر در اندیشهی بارکلی (Berkeley) موضوعی پیچیده و درعینحال اساسی است. عدموضوح و پراکندگی در تعریف، سبب ابهام در درک دقیق اندیشهی بارکلی شده است. در این مقاله، با استفاده از روش تحلیلیتوصیفی و با تکیه بر مبانی وجودشناسانهی بارکلی، تلاش شده است تا پاسخهای بارکلی به مسئلهی شر بهدقت بررسی گردد. بارکلی طی تلاش برای خوانشی متمایز از مسئلهی شر، آن را نه بهعنوان حقیقتی مستقل، بلکه برگرفته از نوعی ارزشداوری انسانی تعبیر کرده است. بارکلی شریرانگاشتن افراد و شردانستن افعال را نتیجهی نقص شناخت انسان از حقیقت دانسته و آن را برگرفته از محدودیتهای ذهنی انسان میداند. این مقاله بر آن است تا نشان دهد بارکلی با بهرهگیری از اصول ایدئالیسم خود، چگونه مسئلهی شر را تبیین کرده و از این منظر، چه راهحلی برای تناقضات رایج در اندیشههای دینی و فلسفی ارائه میکند.https://jipt.sbu.ac.ir/article_105330_f30bb78ba309be24890f4f337f3f3a39.pdfدانشگاه شهید بهشتیآینه معرفت2251-801025120250321The Democratization of Knowledge in Cyberspace and Its Reflection on the Cyberfeminism Approachدموکراتیزهبودن معرفت در فضای سایبر و بازتاب آن بر رویکرد سایبرفمینیسم618410550410.48308/jipt.2025.237140.1564FAزهرامحمدیدانشجوی مقطع دکتری، دانشگاه ادیان و مذاهب، قم، ایران.علی رضاقائمی نیاگروه معرفتشناسی و علوم شناختی، پژوهشگاه فرهنگ و اندیشهی اسلامی، قم، ایران.0000-0001-6634-1332معصومهزارعیگروه روان شناسی و مطالعات خانواده، دانشگاه کوثر بجنورد، بجنورد، ایران.Journal Article20241005The Internet and its pervasiveness in various aspects of human life have had a broad impact on the methods of social activities and have created new ideas in the functioning of social movements, including feminism. Therefore, the development of Information and Communication Technologies (ICT) has brought about widespread changes in feminist activities in recent decades. However, due to the specific epistemological characteristics of cyberspace, feminists have been influenced by these and have consequently presented different ways of functioning. Features like relativity in knowledge, changing the language of knowledge, and democratization can be considered epistemological characteristics of cyberspace. This paper uses a descriptive-analytical approach to explain how cyberfeminism are influenced by one of the key epistemological characteristics of cyberspace, namely the democratization of knowledge, on their approach. It seems that despite all the distinctive epistemic features of Information and Communication Technology, the democratization of knowledge in cyberspace is not unaffected by the social context in the real world.اینترنت و فراگیرشدن آن در ابعاد مختلف زندگی انسان، تأثیر گستردهای بر شیوههای فعالیتهای اجتماعی داشته و ایدههای جدیدی در عملکرد جنبشهای اجتماعی، از جمله جنبش زنان ایجاد نموده است. ازاینرو، توسعهی فناوریهای اطلاعات و ارتباطات (ICT) تغییرات گستردهای بر فعالیتهای فمینیستی در دهههای اخیر به همراه داشته است. باوجوداین، به دلیل ویژگیهای معرفتی خاص فضای سایبر، فمینیستها از این ویژگیها تأثیر پذیرفته و در نتیجه، شیوههای عملکرد متفاوتتری ارائه نمودهاند. مواردی چون نسبیت در معرفت، تغییر زبان معرفت و دموکراتیزهبودن را میتوان از ویژگیهای معرفتی فضای سایبر دانست. این مقاله به شیوهی توصیفیتحلیلی به تبیین نحوهی تأثیرپذیری فمینیستهای سایبری از یکی از ویژگیهای معرفتی شاخص فضای سایبر، یعنی دموکراتیزهبودن معرفت، بر رویکرد سایبرفمینیستی میپردازد. به نظر میرسد بهرغم تمام ویژگیهای معرفتیِ متمایز فناوری اطلاعات و ارتباطات، دموکراتیزهبودن معرفت در فضای سایبر بیتأثیر از بافت اجتماعی در دنیای واقعی نیست.https://jipt.sbu.ac.ir/article_105504_db44cf011ebf95da46efcb0439ff6c70.pdfدانشگاه شهید بهشتیآینه معرفت2251-801025120250321Qurʾan-Based Epistemology As an Epistemic Infrastructure for the Islamic Humanities«معرفتشناسی قرآنبنیان» بهمثابهی زیرساخت معرفتی برای دستیابی به علوم انسانی اسلامی8510210511110.48308/jipt.2024.237055.1563FAعبدالحمیدواسطیگروه منطق فهم دین، پژوهشکده ی حکمت و دینپژوهی، پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه ی اسلامی، قم، ایران.Journal Article20240927Trying to form Islamic humanities requires explaining the epistemological model (paradigm) that governs that scientific environment. The paradigms are based on ontological, epistemological, methodological, anthropological, and value-based foundations. The problem addressed in this paper is how to achieve a conceptual model from the perspective of the Qur'an in epistemology. For this, the data-grounded method has been used, and the result of the research can be stated as follows: The central signifier of “science and knowledge” and its related matters in the view adapted from the Qur'an is "network-based knowledge." The purpose of "network-based knowledge" is to try to discover the existential situation (relationships and effects) and the function of a phenomenon in the coherent network of the entire universe, which is based on a self-based reality (infinite existence), and this conformity is considered as the criterion of truth. This discovery is made by using the combination of the senses with the intellect (logical arguments including demonstration, induction, intuition, etc.) in the minimum epistemic ascension and by using the intuition of the heart (existential unity with the phenomenon) in moving towards the maximum epistemic ascent (awareness of the network of existence). The opposites of “knowledge and cognition” in the Qur'an (such as forgetfulness, ignorance, foolishness, negligence, doubt, suspicion, greed, hope, conjecture, accusation,) also have the same criterion, which is “ignoring the relationship” of phenomena with the network of existence and with the ultimate level of the hierarchy of existence.تلاش برای شکلگیری علوم انسانی اسلامی، نیازمند تبیین الگوی معرفتی (پارادایم) حاکم بر آن فضای علمی است. پارادایمها بر مبانی هستیشناختی، معرفتشناختی، روششناختی، انسانشناختی و ارزششناختی و ... استوارند. مسئلهی این مقاله، دستیابی به یک الگوی مفهومی از دیدگاه قرآن در محور معرفتشناسی است. در این مقاله از روش دادهبنیاد استفاده شده است و نتیجهی تحقیق را میتوان چنین بیان کرد: دالّ مرکزی دربارهی «علم و معرفت» و امور مرتبط با آن در دیدگاه اقتباسشده از قرآن، «شبکهایبودن معرفت» است. مقصود از «معرفت شبکهای»، تلاش برای کشف موقعیت وجودی (روابط و آثار) و کارکرد یک پدیده در شبکهی منسجم کل هستی است که مبتنی بر واقعیتی خودبنیاد (وجود بینهایت) است و این انطباق، معیار صدق شمرده میشود. این کشف، با استفاده از ترکیب حواس با عقل (استدلالهای منطقی اعم از برهان، استقرا و لوازم بیّن) در حداقلِ صعود معرفتی، و با استفاده از شهود قلبی (اتحاد وجودی با پدیده)، در حرکت به سمت حداکثر صعود معرفتی (آگاهی به شبکهی هستی) انجام میشود. متخالفهای «علم و معرفت» در قرآن (مانند: نسیان، جهل، سفه، غفلت، ریب، شک، خرص، امانیّ، ظن، مریه، ...) نیز دارای ملاک واحدی هستند که «بیتوجهی به رابطه»ی پدیدهها با شبکهی هستی و با رأس هرم هستی است.https://jipt.sbu.ac.ir/article_105111_836c0d418f5e9b8b007aebd7a163b37d.pdfدانشگاه شهید بهشتیآینه معرفت2251-801025120250321Science, Religion and their Relationship from the Perspective of Abul- Hasan ʿAmiriعلم، دین و نسبت آن دو از منظر ابوالحسن عامری10312410554410.48308/jipt.2025.238014.1588FAمسعوداسمعیلیگروه فرهنگپژوهی، پژوهشکدهی فرهنگ و مطالعات اجتماعی، پژوهشگاه فرهنگ و اندیشهی اسلامی، تهران، ایران.Journal Article20241220The issue under discussion in this article is the definition, characteristics, nature, and relationship between science and religion from the perspective of Abul-Hassan ʿAmiri. ʿAmiri considers science and religion to have a rational essence, and his thoughts in this area can be examined within the intellectual framework of Islamic philosophers. He divides science into two categories: religious and philosophical, and enumerates subcategories for each. In his opinion, science only finds meaning within the framework of reason and has a rational nature. From ʿAmiri's perspective, religion is a collection of theoretical and practical propositions from the source of revelation, possessing rational necessity, which is understood by the perfect and abstract intellect of the prophet; and revelation, in his view, is the reception of truths by the prophet's intellect from God. On this basis, none of the sciences are in conflict with religion, and religion holds a higher rank. ʿAmiri regards the relationship between science and religion as manifestations of a single truth, and all his analyses must be understood within this general framework.مسألهی موردبحث در این نوشتار، تعریف، ویژگیها، ماهیت و نسبت علم و دین از منظر ابوالحسن عامری است. عامری علم و دین را دارای ماهیتی عقلی میداند و اندیشههای او در این زمینه در منظومهی فکری فیلسوفان اسلامی قابلبررسی است. او علم را به دو دستهی دینی و حکمی تقسیم میکند و برای هر یک اقسامی برمیشمرد. به عقیدهی وی، علم تنها در چارچوب عقل معنا مییابد و ماهیتی عقلی دارد. دین از منظر عامری، مجموعهای از گزارههای علمی و عملی از منبعِ وحی و دارای ضرورت عقلی است که توسط عقل تامّ و مجرد نبی درک میشود و وحی از نظر او دریافت حقایق مفاض توسط عقل پیامبر از جانب خدا است. برایناساس، هیچیک از علوم با دین در تعارض نیستند و دین از مرتبهای بالاتر برخوردار است. عامری در نسبت میان علم و دین، آنها را تجلیهای یک حقیقت واحد میداند و تمامی تحلیلهای او باید در این چارچوب کلی درک شوند.https://jipt.sbu.ac.ir/article_105544_394749d3b833c788f1a2e9c7fd6600b2.pdfدانشگاه شهید بهشتیآینه معرفت2251-801025120250321Analytical Investigation of the Nature of Affections from the Perspective of Transcendent Philosophyبررسی تحلیلی ماهیت عواطف از دیدگاه حکمت متعالیه12514010554110.48308/jipt.2025.236773.1553FAمسعودزین العابدیندانشآموختهی دکتری فلسفه و کلام اسلامی، گروه الهیات، دانشکدهی علوم انسانی، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهران، ایران.عبداللهصلواتیگروه الهیات، دانشکدهی علوم انسانی، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهران، ایران.Journal Article20240907Affections are considered one of the most significant dimensions of human personality. In this research, we have analytically examined the nature of affections from the perspective of Transcendent Philosophy (Hikmat-e Muta‘aliyah) and concluded that affections, on the one hand, possess a cognitive nature, defined based on pleasure and pain and the cognition of what aligns or conflicts with one’s disposition. On the other hand, they are influenced by the motivating faculties subordinate to the appetitive faculty, namely desire and anger, thus possessing a motivational nature. The integration of the two components of affection—cognitive and motivational—is undertaken by practical reason, which operates through the faculty of estimation (Wahm). According to Mulla Sadra’s interpretation, imagination (Khayal) is an active faculty in generating forms and cognitions and plays a key role in forming, stabilizing, reinforcing, or weakening affections. If we consider imagination as a psychic dimension, then the faculty of estimation is not distinct from the domain of imagination and depends on the level of the human soul. The faculty of estimation manifests at that same level, becoming either an imaginative or rational estimation, and, following its existential rank, it constructs, nurtures, and manages affections. Therefore, cultivating each of these faculties subordinate to practical reason can generate affections corresponding to that state for the individual<span dir="RTL" lang="AR-SA">.</span>عواطف یکی از مهمترین ساحتهای شخصیت انسانی محسوب میشود. ما در این پژوهش با روش تحلیلی به بررسی ماهیت عواطف از دیدگاه حکمت متعالیه پرداخته و به این نتیجه رسیدیم که عواطف از یکسو ماهیت شناختی دارند و مبتنی بر لذت و الم و ادراکِ امر منافر و موافق طبع تعریف میشوند و ازدیگرسو، از قوای تحریکیِ زیرمجموعهی قوهی شوقیه، یعنی شهوت و غضب تأثیر میپذیرند و ماهیت تحریکی دارند. تجمیع دو رکن ادراکی و تحریکیِ عواطف، بر عهدهی عقل عملی است که بهواسطهی قوهی وهم انجام میشود. خیال با خوانش ملاصدرا یک قوهی فعال در ایجاد صور و ادراکات است و در شکلگیری، تثبیت، تقویت و یا تضعیف عواطف نقش کلیدی بر عهده دارد. اگر خیال را یک ساحت نفسانی بدانیم، در این صورت، قوهی واهمه غیر از ساحت خیال نیست و مبتنی بر مرتبهی نفس انسانی است. قوهی واهمه در همان درجه تجلی پیدا میکند و واهمهای خیالی و یا عقلی میگردد و متناسب با مرتبهی وجودیاش، عاطفهها را میسازد، پرورش میدهد و مدیریت میکند. ازاینرو تربیت هر کدام از این قوای زیرمجموعهی عقل عملی، میتواند عواطفی متناسب با این وضعیت را برای فرد ایجاد کند.https://jipt.sbu.ac.ir/article_105541_02e1a8340d8abf820cbe42b3ee63b1a2.pdf